podajmy sobie na

zgodę języki i powiedzmy w końcu

w tym pana jidisz kto tu jest wanda

wasilewska a kto roczniki siedemdziesiąte

I wiem, że to co światłem ze mnie,

co mrokiem ze mnie, co we mnie szuka

jednej czystej rzeczy, to co ze mnie jest,

a co szuka jednej prostej prawdy, jednego udanego

milczenia – wszystko to prześwietleniem jest,

ogniem i rzeką jest, krwią i pożądaniem.

mieszkasz coraz dalej od ognia, aż wreszcie,

zmieniając długie światła na światła mijania,

wybierasz postój w zmierzchu

muzyka jest dobra. ciekawa. nojzik

sprzed dwudziestu paru lat. słychać,

że autorzy nie tkwili w punkcie ksero

jak moi rodzice.