Redakcje Zeszytów Poetyckich i Kuźni Literackiej podjęły współpracę, czego efektem dzisiejszy Kwestionariusz Teatralny (pytania są autorstwa redaktor Irminy Kosmali).

Pierwszym gościem, który udzielił odpowiedzi jest Paweł Łysak - reżyser teatralny, w latach 1993-1994 pracował jako konsultant programowy w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, w latach 1994-2000 jako reżyser w Polskim Radiu Warszawa. W latach 2000-2003 był zastępcą dyrektora Teatru Polskiego w Poznaniu, w latach 2006-2014 dyrektorem Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Od 1 września 2014 jest dyrektorem Teatru Powszechnego w Warszawie.

Został nagrodzony Paszportem „Polityki” za "konsekwentne budowanie ambitnego repertuaru" (2008), był laureatem Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej w Sopocie (2007 - za reżyserię słuchowiska Witaj w tej krainie, 2008 - wyróżnienie dla słuchowiska Akropolis 2011 - Grand Prix i nagroda za reżyserię słuchowiska Somosierra, 2013 - za reżyserię słuchowiska Prorok Ilja). W 2012 otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii "teatr" i Nagrodę Prezydenta Bydgoszczy. Postanowieniem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego z 16 czerwca 2015 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi dla kultury polskiej.

1. Co czuł Pan po premierze?

P.Ł.: Radość.

2. Co by Pan w ostatniej sztuce zmienił?

P.Ł.: Chyba nic.

3. Jaką sztukę chciałby Pan wystawić?

P.Ł.: Wiśniowy sad.

4. Jakiej cechy nie lubi Pan najbardziej w aktorach?

P.Ł.: Pokory.

5. Czy lubi Pan, gdy aktor podsuwa sugestie i modyfikuje po swojemu rolę?

P.Ł.: Tak, bardzo.

6. Książka, film, spektakl, do których uwielbia Pan wracać?

P.Ł.: Czekając na Godota.

7. Wyzwanie życia.

P.Ł.: Moja rodzina.

8. W jaką rolę chciałby się Pan wcielić?

P.Ł.: Podróżnika.

9. Co czyni Pana szczęśliwym?

P.Ł.: Bliscy.

10. Pytanie, które nigdy dotąd nie padło z ust dziennikarza, a które chciałby Pan usłyszeć i na nie odpowiedzieć?

P.Ł.: Chyba nie było pytania, którego mi nie zadali dziennikarze przez ostatnie 30 lat.

Fotografia: Paweł Łysak (pierwszy z prawej), Teatr Fredry w Gnieźnie (dyskusja po premierze spektaklu Becketta "Czekając na Gogota")